Κάτω από τη γυάλινη θόλο του παρισινού Grand Palais δεν υπήρχε μνημειώδης παθοσ ούτε το βάρος της ιστορίας, που συνήθως συνοδεύει τα ντεμπούτα στους μεγάλους οίκους μόδας. Η συλλογή Chanel άνοιξη–καλοκαίρι 2026 haute couture είναι ξεχωριστή. Αντί για έντονη έκφραση – ένα παστέλ όνειρο, ροζ ομίχλη, γιγάντια μανιτάρια σαν από παιδικό παραμύθι. Συλλογή διακριτική, αιθέρια, φευγαλέα. Σχεδόν σαν παραμύθι.
Ο Matthieu Blazy, παρουσιάζοντας την πρώτη συλλογή υψηλής ραπτικής για τον οίκο Chanel για τη σεζόν άνοιξη–καλοκαίρι 2026, έκανε κάτι απροσδόκητο. Αντί να αποδείξει ότι αξίζει αυτή τη θέση, πρότεινε σιωπή, ελαφρότητα και προσοχή.
Chanel άνοιξη–καλοκαίρι 2026. Αφοπλίζοντας τον θρύλο χωρίς να καταστρέψεις τα θεμέλιά του
Αυτό ήταν ένα από τα πιο πολυαναμενόμενα ντεμπούτα των τελευταίων ετών, και ταυτόχρονα μία από τις πιο ήρεμες επιδείξεις haute couture που έχουμε δει εδώ και καιρό. Ο Blazy δεν προσπάθησε να ανταγωνιστεί τον θρύλο της Chanel ούτε την «πανοπλία» της φτιαγμένη από τουίντ, σύμβολα και αναγνωρίσιμους κώδικες. Αντίθετα – αποφάσισε να την απογυμνώσει. Γι’ αυτό δούλεψε σχολαστικά. Στρώση με στρώση. Μέχρι την ίδια την ουσία. Μέχρι την ψυχή της μόδας.
Όνειρο με ανοιχτά μάτια κάτω από τον θόλο του Grand Palais
Ο σχεδιαστής παρουσίασε το όραμά του για τη μόδα μέσα από τη μεταφορά ενός ονείρου με ανοιχτά μάτια. Η συλλογή ξεκινούσε με σχεδόν αόρατες επανερμηνείες κλασικών μορφών. Το ταγιέρ από τουίντ υπήρχε εδώ μόνο ως ανάμνηση, αποτυπωμένη σε διάφανο σιφόν, συγκρατημένο με λεπτές αλυσίδες και μαργαριτάρια. Αυτό ήταν Chanel σε μια κατάσταση αιώρησης. Γι’ αυτό το πνεύμα του παρελθόντος δεν βαραίνει, αλλά αιωρείται στον αέρα.
Γυναίκα σε κίνηση, όχι σε κατασκευή
Από αυτήν την αιθέρια σιωπή αναδυόταν μια ιστορία για μια γυναίκα σε κίνηση. Μια γυναίκα ελεύθερη. Ο Blazy απέφευγε σταθερά τις κατασκευές που επιβάλλουν σχήμα στη σιλουέτα. Οι δημιουργίες του κινούνταν μαζί με το σώμα. Τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν έκαναν τα ρούχα να ανταποκρίνονται στην κίνηση, στο βήμα, ακόμη και στην ανάσα. Γι’ αυτό αυτή η haute couture στερείται θεατρικής ακαμψίας, ενώ ταυτόχρονα εντυπωσιάζει με την τεχνική της αρτιότητα.
Η χειροτεχνία που μιμείται τη φύση
Τεχνικά, η συλλογή ήταν μια επίδειξη των δυνατοτήτων του ατελιέ Chanel. Τα υλικά μιμούνταν τη φύση. Έτσι, οι ακατέργαστες κλωστές δημιουργούσαν την ψευδαίσθηση φτερών πουλιών, η ράφια μεταμορφωνόταν σε μαύρο φτέρωμα, ενώ η οργάντζα σε trompe-l’oeil θύμιζε ένα καθημερινό σύνολο με tank top και τζιν – ένα μοτίβο κοντά στην αισθητική του Blazy, εδώ μεταφερμένο στον κόσμο της υψηλής ραπτικής.
Η τελική κόκκινη τουαλέτα με απαλή, κουκούλικη κατασκευή στους ώμους ήταν σαν ένα μανιφέστο «mushroom couture»: οργανική, παράξενη, όμορφη μέσα στην αμφισημία της.
Νέες αναλογίες, παλιό DNA
Ένα από τα βασικά στοιχεία της συλλογής έγινε η νέα αναλογία: φούστες κάτω από το γόνατο συνδυασμένες με μακριά τοπ, τουνίκ και σακάκια. Αυτό το δίδυμο – δυνητικά ριψοκίνδυνο – στην ερμηνεία του Blazy αποδείχθηκε εκπληκτικά ανάλαφρο. Τα υφάσματα συμπεριφέρονταν σαν βουάλ, αγκαλιάζοντας τη σιλουέτα χωρίς να την περιορίζουν. Είναι η κομψότητα που δεν κυριαρχεί, αλλά συνοδεύει.
Η οικειότητα στον κόσμο της πολυτέλειας
Ένα σημαντικό, αν και διακριτικό, χειρονομία ήταν η πρόσκληση των μοντέλων να ράψουν στα ρούχα προσωπικά σύμβολα και μηνύματα. Αυτή η λεπτομέρεια εισήγαγε κάτι σπάνιο στον κόσμο της Chanel: την οικειότητα. Η haute couture έπαψε να είναι απλώς μια επίδειξη τελειότητας – έγινε φορέας ταυτότητας.
Μπορεί η Chanel να μιλάει ψιθυριστά;
Το ντεμπούτο του Blazy μπορεί να ερμηνευτεί ως μια συνειδητή μετατόπιση των τόνων: από τις απόλυτες στυλιστικές επιλογές στην ατομικότητα, από το εφέ «ουάου» στο συναίσθημα, από το βάρος της κληρονομιάς στο νόημά της.
Ο σχεδιαστής φαίνεται να αναρωτιέται αν η Chanel – το σύμβολο-μάρκα – μπορεί σήμερα να μιλήσει ψιθυριστά. Και αν αυτός ο ψίθυρος δεν είναι μερικές φορές πιο πειστικός από μια κραυγή.
Η μόδα ως χώρος ελευθερίας
Θα αποδεχτούν οι πελάτισσες, που έχουν συνηθίσει στη δύναμη του κλασικού τουίντ, αυτή τη νέα, ποιητική ελαφρότητα; Αυτό το ερώτημα παραμένει ανοιχτό. Ένα όμως είναι σίγουρο: η άνοιξη–καλοκαίρι 2026 είναι μια συλλογή που δεν προσπαθεί να πείσει τους πάντες. Προσκαλεί. Σε όνειρο. Σε παύση. Και να δεις τη μόδα όχι ως πανοπλία, αλλά ως χώρο ελευθερίας.
