Στις 22 Οκτωβρίου θα κυκλοφορήσει στα καταστήματα της H&M μια συλλογή που μπορεί να αποδειχθεί κάτι περισσότερο από μια ακόμη ηχηρή συνεργασία σχεδιαστή με αλυσίδα μόδας. Ο Elie Saab μεταφέρει στον μαζικό χώρο της μόδας τον δικό του κόσμο από παγιέτες, δαντέλες, ντραπαρίσματα και βραδινή πολυτέλεια. Μετά από χρόνια κυριαρχίας του quiet luxury και της αισθητικής «το λιγότερο είναι περισσότερο», δύσκολα θα βρεθεί πιο ξεκάθαρο μήνυμα ότι η μόδα θέλει ξανά “να είναι μόδα”.
Elie Saab δεν χρειάζεται την H&M. Για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες, το όνομά του λειτουργούσε σε έναν εντελώς διαφορετικό κύκλο: ανάμεσα σε ατελιέ, υψηλή ραπτική, κόκκινο χαλί και τις γκαρνταρόμπες γυναικών για τις οποίες το φόρεμα δεν είναι απλώς ένα ρούχο, αλλά ένα γεγονός. Γι’ αυτό ακριβώς η συνεργασία με την H&M έχει κάτι από ελεγχόμενο σεισμό. Ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους δημιουργούς βραδινού glamour συναντά μια μάρκα που εδώ και χρόνια ειδικεύεται στη δημοκρατικοποίηση της μόδας. Η πρεμιέρα στις 22 Οκτωβρίου θα είναι λοιπόν όχι μόνο μια ακόμη ημερομηνία στο αγοραστικό ημερολόγιο, αλλά και μια συνάντηση δύο κόσμων που για χρόνια έμοιαζαν σχεδόν αντίθετοι.
Δεν θα υπάρξει «Elie Saab light»
Η συλλογή θα περιλαμβάνει περίπου 55 γυναικεία και ανδρικά σχέδια, καθώς και αξεσουάρ. Δεν θα λείψουν όσα συνδέονται πιο έντονα με τον οίκο του σχεδιαστή: δαντέλες, παγιέτες, ντραπαρίσματα, λάμψη, έντονα τονισμένη σιλουέτα και χαρακτηριστικές χρωματικές μεταβάσεις. Η παλέτα έχει δομηθεί γύρω από το μαύρο, το χρυσό και το σμαραγδί πράσινο. Ανάμεσα στα πιο εντυπωσιακά σχέδια ξεχωρίζουν ένα φόρεμα μπούστου που μεταβαίνει από το πράσινο στο μαύρο και ένα σακάκι με παγιέτες σε χρυσό και μαύρο ντεγκραντέ. Το ακριβότερο κομμάτι της συλλογής, ένα δερμάτινο μπουφάν σε σοκολατί απόχρωση που μεταβαίνει σε μαύρο, θα κοστίζει 399 ευρώ. Τα φθηνότερα αξεσουάρ ξεκινούν από 29,99 ευρώ.
Το εύρος των τιμών είναι φυσικά η ουσία της συνεργασίας. Ο Elie Saab δεν προσπαθεί να προσποιηθεί ότι η H&M είναι haute couture. Από την άλλη, η H&M δεν προσπαθεί να προσποιηθεί ότι η couture μπορεί απλώς να μπει σε έκπτωση. Πρόκειται μάλλον για τη μετάφραση της γλώσσας του ενός κόσμου στη γλώσσα του άλλου. Ο Saab τονίζει ότι δεν ήθελε να δημιουργήσει μια βασική συλλογή. «Κανείς δεν θέλει basic από τον Elie Saab», είπε σε συνέντευξή του στη Vogue. Κάθε κομμάτι έπρεπε να διατηρήσει κάτι από τον χαρακτήρα του, ακόμα κι αν δημιουργήθηκε με στόχο μια εντελώς διαφορετική κλίμακα παραγωγής.
Στην πλευρά της ομορφιάς
Η επιλογή του Saab δεν είναι τυχαία επίσης επειδή η αισθητική του εμφανίζεται σε μια στιγμή έντονης κόπωσης από τον ασκητισμό της μόδας. Τα τελευταία χρόνια η πολυτέλεια φωτογραφιζόταν συχνά σε μπεζ, γκρι και μαύρο. Έπρεπε να είναι ήσυχη, διακριτική και χωρίς επιδεικτικότητα. Το καλύτερο ήταν όταν η ετικέτα έμενε αόρατη, η γραμμή μιλούσε από μόνη της και το ρούχο έμοιαζε σαν η ιδιοκτήτριά του να μην είχε αφιερώσει ιδιαίτερη προσοχή στο στυλ.
Elie Saab αντιπροσωπεύει σχεδόν το ακριβές αντίθετο αυτής της φιλοσοφίας. Η μόδα του δεν απολογείται για τη διακοσμητικότητά της. Δεν κρύβει τη διαδικασία δημιουργίας της σιλουέτας, δεν προσποιείται την τυχαιότητα και δεν παραιτείται από το εφέ «ουάου». Αν το quiet luxury έλεγε: «δεν χρειάζεται να το δείχνεις», ο Saab απαντά: «κι αν εγώ θέλω ακριβώς αυτό;».
Και ακριβώς γι’ αυτό η συνεργασία του με την H&M είναι τόσο καλά χρονισμένη. Το σουηδικό brand την ίδια φθινοπωρινή σεζόν προτείνει επίσης συλλογές βασισμένες σε ήρεμο, πολυτελούς εμφάνισης μινιμαλισμό, με μαλλί, δέρμα, ραπτική και βασικά κομμάτια γκαρνταρόμπας. Δίπλα της όμως εμφανίζεται ο Saab – με δαντέλα, παγιέτες, βραδινά φορέματα και θεατρική σιλουέτα. Δεν είναι τυχαίο, αλλά η εικόνα της σύγχρονης μόδας: ο μινιμαλισμός δεν εξαφανίζεται, αλλά παύει να είναι ο μόνος αποδεκτός τρόπος να δείχνεις «ακριβός».
Τέλος του μινιμαλισμού; Μάλλον το τέλος της κυριαρχίας του
Το πιο ενδιαφέρον σε αυτή την ιστορία είναι ότι ο Elie Saab δεν έρχεται στη H&M με ένα απλό μήνυμα: «ο μαξιμαλισμός επιστρέφει». Στη δική του περίπτωση πρόκειται για κάτι πιο διακριτικό. Ο σχεδιαστής εδώ και καιρό χτίζει το brand του γύρω από μια συγκεκριμένη γλώσσα, όχι γύρω από εποχιακές τάσεις. Σε συνέντευξή του στη Vogue, επισημαίνει τη συνέπεια που διακρίνεται στα αρχεία του. Η αριστοτεχνική δεξιοτεχνία που παραμένει πιο σημαντική από τη στιγμιαία μόδα.
Αυτή είναι μια ουσιαστική διαφορά. Η επιστροφή της διακοσμητικότητας δεν σημαίνει απαραίτητα επιστροφή στον χαοτικό καταναλωτισμό. Αντίθετα: μπορεί κανείς να έχει ένα εντυπωσιακό φόρεμα, ένα άψογα ραμμένο σακάκι ή ένα σακάκι με παγιέτες και να τα φοράει για χρόνια. Μπορεί να αντιμετωπίσει ένα έντονο κομμάτι με την ίδια σοβαρότητα όπως ένα μινιμαλιστικό παλτό. Με αυτήν την προσέγγιση, ο μαξιμαλισμός δεν γίνεται το αντίθετο της ποιότητας, αλλά ένας διαφορετικός τρόπος να την εκφράσει κανείς.
Ο ίδιος ο Saab εδώ και κάποιο καιρό διευρύνει το δικό του ρεπερτόριο. Στις συλλογές του εμφανίζονται πιο πρακτικές σιλουέτες, tailoring, δερμάτινα ρούχα και στοιχεία της καθημερινής γκαρνταρόμπας, αν και παραμένουν ακόμα οι δαντέλες, τα κεντήματα και η χαρακτηριστική λάμψη του σχεδιαστή. Η φθινοπωρινή συλλογή haute couture του 2026 συνδύαζε εντυπωσιακά φορέματα με άψογα ραμμένα σμόκιν για γυναίκες και άνδρες.
Η πολυτέλεια θέλει σήμερα να είναι μια εμπειρία
Στις δηλώσεις της H&M σχετικά με τη συνεργασία επανέρχεται ακόμη ένα μοτίβο: η ανάγκη για ομορφιά σε έναν κόσμο που κυριαρχείται από την τεχνολογία. Η Ann-Sofie Johansson, δημιουργική διευθύντρια της H&M, μιλά για τη νοσταλγία προς πράγματα που μπορούν να δημιουργηθούν μόνο από ανθρώπινα χέρια. Θυμάται τη στιγμή που ο Saab, δουλεύοντας στο ατελιέ, πήρε ένα κομμάτι μαύρου υφάσματος και άρχισε να το ντραπάρει απευθείας πάνω στη μανεκέν, χτίζοντας τη δομή του φορέματος. Μόνο αργότερα η ομάδα της H&M έπρεπε να αναλύσει αυτή την κίνηση σε τεχνικά στοιχεία και να βρει τρόπο να την αναπαράγει.
Με αυτήν την έννοια, η συνεργασία είναι ενδιαφέρουσα επίσης ως αφήγηση για την τεχνολογία. Όσο περισσότερο η μόδα γίνεται ψηφιακή, αυτοματοποιημένη και υποταγμένη στους αλγόριθμους, τόσο μεγαλύτερη αξία μπορεί να αποκτήσει κάτι που φαίνεται να έχει φτιαχτεί από άνθρωπο: ακανόνιστο ντραπάρισμα, περίπλοκο κέντημα, το βάρος των παγιέτων, χειροποίητο φινίρισμα. Αυτό είναι το παράδοξο της σύγχρονης πολυτέλειας. Σε έναν κόσμο όπου σχεδόν τα πάντα μπορούν να παραχθούν ψηφιακά, πολυτέλεια γίνεται όχι μόνο η σπανιότητα, αλλά και το ίχνος της ανθρώπινης εργασίας.
Επιστροφή στην απόλαυση του ντυσίματος
Elie Saab x H&M μπορεί λοιπόν να σημαίνει κάτι περισσότερο από έναν εποχιακό έρωτα της πολυτέλειας με το high street. Είναι σημάδι αλλαγής διάθεσης. Μετά την εποχή της capsule wardrobe, των ουδέτερων τόνων και της εμμονής με τα «επενδυτικά» κομμάτια, η μόδα ξανακερδίζει το δικαίωμα στην απόλαυση. Δεν πρόκειται να πετάξουμε το μπεζ παλτό και να το αντικαταστήσουμε με παγιέτες. Το θέμα είναι να σταματήσουμε να θεωρούμε το ένα πιο έξυπνο από το άλλο.
Γιατί ίσως η μεγαλύτερη αλλαγή σήμερα δεν είναι η απομάκρυνση από τον μινιμαλισμό, αλλά η απομάκρυνση από την πεποίθηση ότι η μόδα πρέπει να είναι λογική.
Για αρκετά χρόνια το ντύσιμο έπρεπε να είναι ευέλικτο, διαχρονικό και εύκολο στο στυλιζάρισμα. Τώρα όλο και πιο συχνά πρέπει επίσης να είναι συναρπαστικό. Πρέπει να έχει χαρακτήρα, να αφηγείται μια ιστορία, να θυμίζει την περίσταση για την οποία φορέθηκε. Πρέπει να δίνει αφορμή να μεταμφιεστείς, όχι απλώς να ντυθείς.
Γι’ αυτό η συνεργασία του Elie Saab με την H&M είναι ένα εξαιρετικά εύστοχο γεγονός για το φθινόπωρο του 2026. Όχι επειδή ο μινιμαλισμός πράγματι πέθανε. Δεν πέθανε και πιθανότατα δεν θα πεθάνει για πολύ καιρό ακόμα. Απλώς έπαψε να είναι ο μοναδικός ορισμός του καλού γούστου.
22 Οκτωβρίου στον H&M έρχεται ένας σχεδιαστής, του οποίου η μόδα εδώ και δεκαετίες λέει κάτι εντελώς διαφορετικό: ότι μια γυναίκα μπορεί να θέλει να δείχνει εντυπωσιακή, ότι οι παγιέτες δεν χρειάζονται δικαιολογία. Η ομορφιά δεν χρειάζεται να είναι σιωπηλή για να είναι πολυτελής.
Ίσως γι’ αυτό ο Elie Saab και η H&M δεν ανακοινώνουν τόσο το τέλος του μινιμαλισμού, όσο του ετοιμάζουν έναν πολύ κομψό αποχαιρετισμό.
